Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görme kapasitesini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren kameralar gibidir. Beynimizde bulunan görüntü işleme alanlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Ciddi kasıtlı olmayan bozukluk görme işlemine aksatabilir. Sonuçta, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri zorluyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bütün görme alanlarının kapanmasına düzenleyebilir. Beyin damarlarının bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması çevrenin kısmen yanlış] görüntüler oluşturmasına neden olabilir. Böylece, görme organlarının fark etmez bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, sembolleri görsel hatalar ve zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, konuların dışında tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri kısıtlı düzenleri düşünmeden anlamayabilir düşebilirler. Çarpıcı olan ise, beyin bu duruma ülkenin bozuklukları sayesinde görme bölgesi eksikti olmasıdır. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını bırakır. Bu durumun en ilginç örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir psikolojik durumdur. Nörolojik soruna genellikle çare genellikle tedavi edilmez, öznel kişilerin görünen nesneleri doğru inanmak istediği gibi düşüncesine çok zordur. Bu ilginç problem, gerçekliği algılama kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen yırtılmalar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine neden gelişebilir. Bu durum, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir dahilinde sıklıkla görme kaybı birlikte kendini gösterir. Sinirsel yapılar dış dünya yeterli görsel güdüsü almadığında, kendi iç depolarını kullandığı faaliyetler başlatır. Netice olarak, beyin bozuk alanı, eski hafıza veya tesadüfi canlandırılmış görüntülerle doldurmaya çalışır, hastaya gerçek olmayan düzen sunabilir. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin genellikle gerçek olmadığını fark edebildikleri halde fazla korku görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı gören kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Felç sonrası, Parkinson hastalığı veya yoğun beyin rahatsızlıkları içerir. Bu sendrom, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin ile ilgili örneğidir. Görme alanındaki görünüm şekillerin gerçek olmadığını zihin ve düşünebilirler. Bu bağlamda, görüntü halüsinasyon görüntüleri deneyimleyen kişilerin, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik değerlendirmeleri geçirmeleri önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, hayati adımların atılmasını teşvik eder. Bireylerin erken kontrol edilmesi, sinir sisteminin kendi kullanılabilir dükkanlarını desteklenerek yitirilen görme kapasitesini yeniden kazanmayı kolaylaştırabilir. Başarılı bireysel göz egzersizleri ve düzenli eğitimler, bireylerin hassas noktalarını daha verimli kullanmalarına katkı sunar. Sonuçta düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin sosyalleşmelerini dikkatle taramayı sağlamayı destek verir, kazalara karşı azalabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler bir arada bağımsız yaşamlarını daha hızlı.